Andre Agassi – słynny amerykański tenisista, życie i kariera

Andre Agassi to amerykański tenisista, który wygrał osiem turniejów wielkoszlemowych, zdobył olimpijskie złoto i skompletował Karierowego Wielkiego Szlema. Jego kariera obejmowała sukcesy, kryzysy, powroty oraz rywalizację z Pete’em Samprasem. Poznaj najważniejsze fakty z życia i kariery zawodnika z Las Vegas.

Kim był Andre Agassi?

Andre Kirk Agassi urodził się 29 kwietnia 1970 roku w Las Vegas. Był praworęcznym tenisistą z oburęcznym bekhendem, znanym z agresywnej gry z głębi kortu, świetnego returnu i charakterystycznego stylu ubierania.

Na zawodowstwo przeszedł w 1986 roku, mając zaledwie 16 lat. W grze pojedynczej zdobył 60 tytułów ATP, przez 101 tygodni zajmował pierwsze miejsce w rankingu, a karierę zakończył 3 września 2006 roku.

Agassi wyróżniał się nie tylko wynikami. Jego kolorowe stroje, długie włosy i odważne kampanie reklamowe sprawiły, że stał się jedną z najbardziej rozpoznawalnych postaci sportu lat 90.

Andre Agassi jako jeden z nielicznych tenisistów zdobył wszystkie cztery tytuły wielkoszlemowe oraz złoty medal olimpijski w grze pojedynczej.

Jak rozpoczęła się jego kariera?

Ojciec Agassiego, Emanoul, był bokserem i reprezentował Iran na igrzyskach olimpijskich w 1948 i 1952 roku. To on bardzo wcześnie skierował syna w stronę tenisa, choć sam Andre przez długi czas nie lubił tej dyscypliny.

W wieku 13 lat trafił do akademii Nicka Bollettieriego na Florydzie. Początkowo miał trenować tam tylko przez trzy miesiące, lecz jego talent zrobił na szkoleniowcu tak duże wrażenie, że pozwolono mu zostać bez opłat. Agassi zrezygnował z dalszej nauki i całkowicie poświęcił się sportowi.

Jako junior szybko wygrywał lokalne turnieje, a w wieku 16 lat znalazł się w czołowej setce rankingu ATP. W 1987 roku zdobył pierwszy zawodowy tytuł w Itaparice. Rok później wygrał sześć turniejów i awansował na trzecie miejsce światowej klasyfikacji.

Najważniejsze etapy kariery Andre Agassiego

Pierwsze finały Wielkiego Szlema

W 1990 roku Agassi wystąpił w finale French Open, lecz przegrał z Andrésiem Gómezem. W tym samym sezonie dotarł również do finału US Open, gdzie pokonał go Pete Sampras.

W listopadzie 1990 roku wygrał Mistrzostwa ATP. Był to pierwszy wielki tytuł w jego karierze, zdobyty po finałowym zwycięstwie nad Stefanem Edbergiem.

Triumf na Wimbledonie

Pierwszy tytuł wielkoszlemowy Agassi zdobył w 1992 roku na Wimbledonie. W pięciosetowym finale pokonał Gorana Ivaniševicia. Zwycięstwo zmieniło sposób, w jaki postrzegali go kibice i komentatorzy.

Wcześniej tenisista przez trzy sezony nie występował na londyńskiej trawie. Nie odpowiadały mu tradycje turnieju, w tym obowiązek noszenia białych strojów.

Najlepszy okres w latach 90.

W 1994 roku Agassi wygrał US Open, zostając pierwszym od 1966 roku nierozstawionym zawodnikiem, który triumfował w tym turnieju. W 1995 roku zwyciężył w Australian Open, a w kwietniu po raz pierwszy został liderem rankingu ATP.

W sezonie 1995 wygrał 63 z 70 spotkań i zanotował serię 26 zwycięstw. Prowadzenie w rankingu utrzymał przez 30 tygodni.

Kryzys i powrót

Rok 1997 był najtrudniejszym momentem jego kariery. Agassi zmagał się z problemami depresyjnymi, kontuzją nadgarstka oraz spadkiem formy. Wystąpił tylko w 24 meczach i pod koniec sezonu zajmował 141. miejsce na świecie.

W autobiografii przyznał także, że w tym okresie zażywał metamfetaminę. Kontrola antydopingowa wykazała obecność tej substancji, jednak organizacja ATP zamknęła sprawę po otrzymaniu jego wyjaśnień. Później zawodnik przyznał, że wówczas skłamał.

Agassi wrócił do rywalizacji w 1998 roku. Poprawił ranking dzięki występom w challengerach, a sezon zakończył na czwartym miejscu.

Karierowy Wielki Szlem

W 1999 roku Agassi wygrał French Open, pokonując w finale Andrija Medwediewa. Tym samym został piątym mężczyzną w historii, który zdobył wszystkie cztery tytuły wielkoszlemowe.

Zwycięstwo w Paryżu dało mu również Karierowego Złotego Szlema – wcześniej zdobył olimpijskie złoto w Atlancie w 1996 roku. W tym samym sezonie wygrał US Open i zakończył rok jako lider rankingu, przerywając sześcioletnią dominację Pete’a Samprasa.

Jakie turnieje wielkoszlemowe wygrał Andre Agassi?

Agassi zdobył osiem tytułów w grze pojedynczej. Jego wyniki pokazują, że potrafił odnosić zwycięstwa na każdej nawierzchni:

Szczególne znaczenie miał triumf na French Open. Ziemna nawierzchnia długo pozostawała dla niego najtrudniejsza, dlatego zwycięstwo w Paryżu zamknęło najważniejszą lukę w jego dorobku.

Jak wyglądał jego styl gry?

Agassi preferował grę z głębi kortu. Jego najgroźniejszą bronią był return, który pozwalał mu szybko przejmować inicjatywę po podaniu rywala.

Oburęczny bekhend dawał mu stabilność i dużą precyzję. Tenisista potrafił kierować piłkę w narożniki kortu, przyspieszać wymiany oraz zmuszać przeciwnika do gry w niewygodnych pozycjach.

W przeciwieństwie do Pete’a Samprasa rzadziej atakował przy siatce. Wolał długie wymiany, zmianę tempa i płaskie uderzenia. Jego styl był szczególnie dobrze dopasowany do kortów twardych.

Agassi wyróżniał się również odpornością psychiczną. Potrafił wracać do spotkań przegranych pozornie pod względem taktycznym i fizycznym.

Rywalizacja z Pete’em Samprasem

Konfrontacje Agassiego i Samprasa należały do najważniejszych pojedynków męskiego tenisa lat 90. Ich style znacząco się różniły: Sampras opierał grę na serwisie i atakach przy siatce, natomiast Agassi na returnie oraz wymianach z głębi kortu.

Rywalizowali między innymi w finałach US Open w 1990, 1995 i 2002 roku. W ostatnim z tych spotkań Sampras wygrał 6:3, 6:4, 5:7, 6:4. Finał był jednocześnie ostatnim meczem w zawodowej karierze Samprasa.

Agassi mierzył się także z Jimem Courierem, Borisem Beckerem, Goranem Ivaniševiciem, Rogerem Federerem i Rafaelem Nadalem. Dzięki długiej karierze rywalizował z zawodnikami kilku różnych pokoleń.

Dlaczego jego stroje i buty stały się tak rozpoznawalne?

Agassi przełamał zachowawczy wizerunek tenisa. Występował w kolorowych koszulkach, dżinsowych spodenkach i jaskrawym obuwiu, co odróżniało go od większości zawodników.

Jego współpraca z Nike doprowadziła do powstania serii butów Air Tech Challenge. Modele łączyły tenisową funkcjonalność z odważnym designem.

• Nike Air Tech Challenge z 1988 roku rozpoczął serię sygnowaną stylem Agassiego.
• Nike Air Tech Challenge II z 1989 roku stał się najbardziej rozpoznawalnym modelem tej linii.
• Nike Air Tech Challenge III z 1990 roku wyróżniał się jaskrawą kolorystyką.
• Nike Air Tech Challenge IV z 1991 roku otrzymał widoczny system amortyzacji i technologię Dynamic Fit.
• Nike Air Challenge LWP z 1995 roku był lekkim modelem o agresywnej konstrukcji.
• Nike Air Zoom Challenge z 1996 roku wykorzystywano również w koszykówce.
• Nike Air Zoom Ablaze z 1997 roku miał charakterystyczny egzoszkielet otaczający śródstopie.

Jak wyglądało jego życie prywatne?

W 1997 roku Agassi poślubił aktorkę Brooke Shields. Małżeństwo zakończyło się rozstaniem ogłoszonym w 1999 roku.

22 października 2001 roku tenisista poślubił Steffi Graf, niemiecką mistrzynię tenisa. Para ma syna Jadena Gila oraz córkę Jaz Elle i mieszka w Las Vegas.

Czym zajmował się po zakończeniu kariery?

Agassi już w trakcie kariery angażował się w działalność społeczną. W 1994 roku założył Andre Agassi Foundation for Education, wspierającą edukację młodzieży i rozwój szkół publicznych.

W ramach fundacji powstały szkoły społeczne oraz obiekty sportowe dla uzdolnionych dzieci. Do 2012 roku na działalność związaną ze szkołami przeznaczono około 175 mln dolarów.

W 2007 roku Agassi został jednym z założycieli organizacji Athletes for Hope. Brał również udział w turniejach pokazowych i wydarzeniach charytatywnych.

W 2009 roku wydał autobiografię Open. Autobiografia tenisisty. Książka, w której opisał między innymi uzależnienie, kryzys psychiczny i trudne relacje z tenisem, stała się bestsellerem.

W 2011 roku Andre Agassi został włączony do Międzynarodowej Tenisowej Galerii Sławy. Jego kariera pozostaje przykładem sportowej długowieczności, zdolności do odbudowy formy i wpływu wykraczającego poza wyniki na korcie.